Ne kadar çok şey birikmiş anlatacak. Niçin bir günlük tutmayıp blogta yazmaya başladığımdan hiç bahsetmediğimi farkettim. İlk doğum maceram sonrası ellerimde ciddi bir sinir sıkışması, his kaybı oluştu. Hamileliğimi öğrendiğim andan itibaren günlük tutmaya başladım çok arzu ettiğim birşey di. Kızım içinde aynı heyecanla günlük tutmak isterken birde baktım ki kalemle yazı yazmak tam bir çin işkencesi artık. İlkokul çocuklarının yaşadığı zorluk, hırs ve acemiliğin tıpkısının aynısını yaşarken daha fazla kendimi zorlamam yersiz ve gereksizolacağından blog fikri aklıma geldi. Sosyal medyayı çok etkin kullanmam rağmen blog tanıtımına hiç girmedim zira tek amacım evlatlarım büyüdüklerinde keyifle okurken kendilerinden birşeyler bulsunlar istedim. Aşure zamanı demişken yıllardır nefret et, sonra birden sev ve bununlada kalma hayatında ilk kez peşpeşe 3 kere pişir. Tam layıkıyla geçirilen bir aşure zamanıydı benimkisi:)) Bir çok fotoğraf çekilmesine ra...