Merhaba

   Hosgeldin balkizim. Kasvetli belirsizlik dolu son haftalar sonrasi ne guzel gunler yasiyorum a dostlar.    Uykusuz geceler, ameliyat agrilari, ilk dogum kadar yakmiyor canimi. Daha bir onemsiz daha bir gereksiz geliyor agrilarimdan soz etmek, bahsedecek o kadar guzel sey varken. 23 Aralik yalanci bir bahar da dogdu kizim. Abisi ile 12 gun araliklarla. Ikiside yeni yila birlikte girmek icin acele ettiler.    Bu sefer hastane odam beni yalniz birakmayan ailem ve dostlarimla doldu tasti. En zor saatlerimde ailem ve dostum kardesim Nalan yanimdaydi bu kareler onun eseri:))    Zorlu gecen 9 aylik bu surec zamaninda en guzel sey baldudak kizimi kucagima almak. Abisi ile onu kucaklamak.    2 gunun ardindan bugun evimize donup 4 kisilik bir aile olmanin heyecanini yasayacagiz. Doktoruma ve asistanina ayrica ilgi ve alakasini esirgemeyen tum es dost ve akrabalarimiza tesekkur ederim. Hepinizi seviyoruz.

   9 ay geldi catti. Yarin dogum zamani bir anne icin tarif edilemez, kelimelerin yetersiz kaldigi zamanlardir helede ardinizda sizin gozlerinizde kaybolan bir evlat varken...    Geride birakmak zordur. Terkedenler, ayrilik acisiyla sizlayanlar bilirler. Annenin evladini geride birakip gozlerini yumusu hepsinden zordur ki icinizi kemirir vesveseli haller.    Zordur hemde cok zor. Anne uzun uzun dalarrr, gozleri dolarrr, yavrum sana emanet demek ister babaya ona cok iyi bak sana emanet ama diyemez kelimeler biter gozyaslari kurur icine oturur diyemez...    Hamileligim boyunca yasadigim en duygusal andayim. Film seridi dedikleri buysa eger evet o filmde bas kahramanim. Kalbini kirdiklarimdan bir ozur dilemeden, anne ve babama sizi seviyorum hemde cok diyemeden, esime tatsiz hayatimin tuzuydun diyemeden ve cumartesiden beri su 5 lira borcu eczaneme odeyemeden....   Biraksam kendimi bir vasiyet yazacak kadar kederliyim bugun. Hem mutlu hem mu...

   11.12.13 dun balbocegimin dogum gunuydu. 2009 senesinde ki ilk dogum gunumuz ve dun cok sessiz bir dogum gunu gecirdik.     Ilk dogum gunumuz buyuk dedemizin vefat senesi ile cakistigi icin, dun ise okulunda yapmayi planladgim ancak idareden izin alamadigim ve kar yagisi sebebi ile es dost davet edemedigimden minik bir pasta ile gecistirildi.     Dogum zamani yaklastigi icin kizimizda geldiginde guzel bir organizasyon yapacagim zira konseptimiz bile hazir. Gerci Kerem Cagri hic rahatsiz degil bu durumdan 4 yas cokda beklenti icine sokmuyor erkek cocuklarini:)) Daha cok annenin beklenti ve istekleri on planda oluyor.    Iyiki hayatimizdasin annesinin kuzusu. Dogum gunun kutlu olsun balbocegim.

  Bizim kucuk ahcidan bahsetmemisim hic. Adi Kerem Cagri benim balbocegim, belliki anne ve babadan birseyler genetik bayiliyor mutfakta kek cirpmaya:)    Dogum gunu yaklasti. Kocaman bir abi oldu kendi deyimiyle. 4 yas, 4 koca sene ne cabuk gecti. Ancak bu senenin diger senelerden bir farki var. Ailemizin en kucuk uyesi ha geldi ha gelecek bu sebeple okulda arkadaslari ile kutlama fikri beni cok heyecanlandirmisti ancak ilcede alinan bir karar neticesinde buda mumkun olmadi...    Bu sene cekirdek aile olarak kucuk bir kutlama yapacagiz daha sonra tekrar bir organizasyon yapmak uzere. Ama ben balonlarla odasini susleyip gonlunu alacagim insallah:)    Onun dert ettigi yok elbette anne olarak benim beklentilerime uymadi bu seneki dogum gunu. En cokda hayiflandigim abi kardes aralikda kapimizi caldilar, calacaklar. Tamam ben kis cocuguyum bayilirim yagmura, kara. Camin kenarina mayismis bir kedi edasiyla yapismaya ama guzel olurdu bir bahar mujdeleyic...

   Ne kadar çok şey birikmiş anlatacak. Niçin bir günlük tutmayıp blogta yazmaya başladığımdan hiç bahsetmediğimi farkettim. İlk doğum maceram sonrası ellerimde ciddi bir sinir sıkışması, his kaybı oluştu.    Hamileliğimi öğrendiğim andan itibaren günlük tutmaya başladım çok arzu ettiğim birşey di. Kızım içinde aynı heyecanla günlük tutmak isterken birde baktım ki kalemle yazı yazmak tam bir çin işkencesi artık. İlkokul çocuklarının yaşadığı zorluk, hırs ve acemiliğin tıpkısının aynısını yaşarken daha fazla kendimi zorlamam yersiz ve gereksizolacağından blog fikri aklıma geldi. Sosyal medyayı çok etkin kullanmam rağmen blog tanıtımına hiç girmedim zira tek amacım evlatlarım büyüdüklerinde keyifle okurken kendilerinden birşeyler bulsunlar istedim.     Aşure zamanı demişken yıllardır nefret et, sonra birden sev ve bununlada kalma hayatında ilk kez peşpeşe 3 kere pişir. Tam layıkıyla geçirilen bir aşure zamanıydı benimkisi:)) Bir çok fotoğraf çekilmesine ra...

   Erkek çocuk annesi ve babası olmak sürekli bir saç traşı muhabbetidir. Helede benim balböceğim gibi bu eylemden hiç hoşlanmıyan bir çocuğunuz var ise ekstra kafa yormak durumunda kalırsınız bu işlere.    Küçükken saçı artık çok uzadığında babamızda bir türlü zaman bulamayınca hiç unutmuyorum kar altında kestirmeye berbere gittiğimde 3 numara demişim soğuğun rehavetiyle ne biliym ben o deneyimden sonra bayan kuaförü ile hallediyordum ama büyükçe bu durum imkansızlaşıyor:)) Bir kez denedik berberde sıra bizimkilere geldiğinde "ben kestirmek istemiyorum" deyip fikrini beyan edince paşa babamız çözümü bir traş seti almakta buldu. Biraz elide yatkın olunca epeydir bıcı bıcı esnasında saç kesimini hallediyorduk. Velhasıl artık 4 yaşına giricez bu işi halletmeliyiz deyip kreş sonrası elinden tutup yolda telkin ede ede berberin yolunu tuttuk.    10 tane iğne yiyince kısa bir zaman önce makas ile iğne arasında bir bağ kurmuş bizim oğlan içeri girer girmez ağl...

   Pazar günleri hep özeldir. Her çocuk, her anne ve her aile için. Küçüklüğümden beri hayalimdir poğaça kokularıyla sabaha uyanmak. Bundandır bugün özeldir benim içim.    Keyfim yerinde yada değil evimdeysem, en güzel örtülerim ve tabaklarım kendi ailem içindir. Binbir çeşit değil kastım bir peynir bir zeytin dahi olsa sofrada güzelce bana bakmalıdır. Çok severim sofra kurmayı helede yaptıklarınızı beğenen bir yavrunuz var ise değmeyin keyfizine en mutlu sizsiniz o gün yeryüzünde.  Dün harika bir cumartesi geçirdik canım, dostum, kardeşim Sevil ile. Soğuklara kalmadan bir Eminönü yapıp kızımızın hazırlıklarını tamamladık. Hastane odasında misafirlerimize sunucağımız ikramlık ciciler aldık. Eminönü ile aramızdaki samimiyetten bahsetmiştim ancak samimi olmasanız dahi zorla haşır neşir olmanıza yetecek kadar görüntü mevzubahis:)    İnsan kendini kaybediyor gerçekten. Şunada bakalım, şunuda soralım derken zaman dilimi yok oluyor. Umarım sağlıkla, sıh...

   Canım sıkkın halbu ki, biraz dertleşmekti niyetim. Neden bu kadar coşku kokan bir başlık seçtiğime değinirsem bu aralar tam bir kraliçe arı modunda olmamdır sebep:))    Evet canım sıkkın bugün biraz sebebini aşikar ortaya koyamasamda, adlandıramasamda. Güzel şeyler olmadı değil. Hemde ne güzel şeyler. Ağır bir üşütme sonucu 10 adet iğneye mahkum edilen kuzum artık çok iyi. Kendi henüz aramıza katılmasada her geçen gün balımın hediyeleri geliyor teyzelerinden. Kısmetiyle gelicek kızım belli:))Kendisi ile layıkıyla ilgilenemesem de sürekli ana kraliçe arı gibi ordan oraya koştursamda çok az bir zamanımız kaldı farkındayım. Hastane odası süslemelerinden mevlüt programına kadar herşey aklımda yer kaplıyor.    Kerem Çağrı okulada öğretmeninede alıştı. Çok seviyor , onun bu hallerine bayılıyorum. Koridorda bağırmaya başlıyor "öğretmenim ben geldim":)) Evde de sürekli faaliyet halinde. Mutfakta çırağım oldu artık. Canla başla o kadar severek yapıyor ki inanam...

   İkinci çocukta anne rahat eder. Hamilelik rahat geçer, anne daha tecrübelidir derlerdi duyardım hep.   Nitekim hamileliğim ilki kadar zor geçti ancak evet daha az şüpheci ve mantıklıyım bir çocuk sahibi anne olarak.    Sıkıntılı olan durum yada bu bir sıkıntı değil benim hüsnü kuruntum Kerem Çağrı'nın gölgesinde kalıyor kızım. Oğlumda yaptığım hiçbir özenli hareketi, atraksiyonu kızımda gösteremiyorum. En önemli sebeplerinden biri aynı dönemde abimizin kreş sürecine girişi, sınıfına uyum sağlaması, tam gün olarak planlarken yarım güne çekilmesi ve bazı sebepler.    İster istemez stres olarak geri dönen bu günler beni biraz hırpaladı. Neyseki abimizde her geçen gün  güzel gelişmeler var. Bazen helede oğlumub inat saatlerinde deli cesareti olarak görsemde kardeş mevzusunu 2 sene sonra abi kardeş el ele yürüdüğünde çok doğru bir karar verdiğimi görüp her zaman mutlu olucam inşallah.    Evin neşesi, olmazsa olmazları çocuklarımız. Yete...

Okullar açıldı. Pek umduğumuz gibi bir hafta geçirmesekte güzel şey veli olmak:)) Sorunlu bir uyum süreci yaşadığımız. Malumunuz Kerem Çağrı tek çocuk ve çocuklarla oynamayı, paylaşmayı, başkasının oyununu bozmamayı yaşı gereği de olsa bilmemesi ve sınıfındaki diğer çocuklardan ay olarak çok küçük oluşu bize sıkıntı silsilesi olarak yansıdı.    Anaokulu öğretmenlerinden bahsetmeden geçmek olmaz. Çeşit çeşit öğretmen profili var karşımda. Kimi çok sevecen, kimi otoriter, kimi despotluk ötesi, kimi de gerçekten bu miniklerin dilinden anlama sabrını nail olan ve kimide var ki mum çocuklardan hoşlanan.   Evet çocuk dediğiniz hareketli mi, uslu mu olmalı sizce? Otur deyince oturan mı, neden oturuyorum ben ayakta durmak istiyorum diyebileni mi makbuldur? Birde adları çocukta olsa karşısındakine zarar veren ve istenmeyen çocuk kategorisinde olanlar var. 1 haftayı aşkın nöbetimde ağlayanı, bağıranı, mutlusu, mutsuzu, korkanı bir çok çocuk profili gözlemledim. Gözlemlerken de bi...

   Eminönü sevmeyen, vapurdan indiği anda büyülenmeyen kaç kişiyiz bilmiyorum ama ben bayılıyorum o manzaraya.    Mısır Çarşısında başlayıp, Kurukahveci Mehmet Efendi'nin önünden geçerken o miss gibi kahve kokusunu içime çeker, sıradan gözüm korkmazsa 100 grm kahve alıp her biri gezerek talan edilmeyi hak eden birbirinden güzel dükkanlarda kendimi kaybederim. İşim gereği de hatrı sayılır alışverişler yapar dolu sırt çantasıyla evime döner, eve girdiğim an yorgunluğumu hissederim. Gitmelerimde ayrı keyiflidir. Sabahım erken saatinde yola düşer mutlaka vapurda hem cam kenarı hem çay kazanına en yakın yeri kapar çayımı yudumlayarak aşarım denizi. Tam bir çaykolik olduğumdan hiç bahsetttim mi hatırlamıyorum. Bir arada bulunduysak zaten anlamışsınızdır ama yok hiç karşılaşmadıysak şimdi öğrendiniz. Çaysamak tam benlik bir durum, bir demliği tek başıma gönül rahatlığı ile içer hıım bitti çay diye hayıflandığım çoktur. Ancak seneler varki şeker kullanmam hiç aramamda, açık...

   21. Hafta olmuş ikinci kez anne olma handikapına gireli. Bu zamana kadar miğde bulantıları, şiş bir karın dışında herhangi bir belirti yoktu. Tekmeler peşi sıra gelince tamam dedim kızım artık burdayım diyor:) Bir prensesle taçlanacak dünyam. Çok zor olucak, ne kolay olduki...   Şimdi hastaneden çıktım. Yolda ilerlerken abimizin her gördüğünde el koymasından korktuğumuz telefonumla hasret giderirken blogumada yazmalıyım bir kaç satır dedim içimden. Evet sağlıklı problemsiz bir hamilelik geçirmeyi ümid ederek 4 ayı geride bıraktık ve artık 5.aydayız. Bu aylar haftalar hamilelikle ilgisi olmayan pek çok kişiye karmaşık gelir. Tıpkı çocuğu küçük olan annelerin aylık yaş söylemine benzer. 6 aydan önce birşeyler alınmasın der büyükler ne olur ne olmaz anne üzülmesin sonradan hesabı ama ben dayanamadım emzikleri görünce iki emzik aldım şimdiden:))    Birazda hastahanelerden bahsetmeliyim bugun yeri gelmişken. Özel yada devlet hiç fark kalmamış inanın. Paramı veri...

   Uzun zamandır yazamıyışımın tek sebebi tembellik. Bu kadar açık bu kadar net. Bütün gün yan gelip yattığım anlaşılmasın bu satırdan sadece yazma eylemine karşı geliş biraz belki...    Oğlumun olduğunu öğrendiğim anda iş yerinden çıkar çıkmaz soluğu bir kitapcıda aldım bir o kadar kalın, gösterişli bir not defteri aramaya koyuldum. Aradığımı buldumda ve o günden sonra oğlum için doldurdum satırları. Kızım için böyle olmadı hiç durum. Bir öğrenilmiş davranış var neticede:) Daha iyi birşeyler yapmalıyım derken artık az bahsettiğim çocuklarımı kaplayacak bu satırlar ona karar verdim. Kerem Çağrı'nın anı günlüğünde blogtan devam etmesi gerektiği yazacak. Kardeşi ile beraber bu satırları okuduklarında neler hissedecekler bilemiyorum ama eğer annem yada babam bana geçmişimden bir anı bırakmış olsalardı şayet ben yalnızca çok mutlu olurdum onu biliyorum.    1 Ağustosta Şirinler 2 vizyona girdi. Ne zamandır aklımda olan, ancak babamız başta olmak üzerw durup du...

  Merhaba uzun süredir yazamayışımın sebebi çeşitli miğde bulantılarım ve zorunlu yatış halimdir. Evet 2.kez anne oluyorum inşallah 9 ayı sağ sağlim atlatabilirsek. Ancak süreç çetin ve zor. Ülkemin geçirdiği sıkıntılı günlerde tuz biber oldu.   Anneler gününü kutlamadım kutlayamadım. Zaten bana göre tamamen alışveriş endeksli bir silsile anneler, babalar ve sevgililer günü..   Sevgililer günü hatırlayın şöyle bir helede sevgilinizden yeni ayrılmış ve hatta hiç sevgiliniz yoksa ne kabus bir gün başkalarının eğlendiği sizin ise kutsal yas ilan ettiğiniz. Ne kadar lay lay lom güneş bahar peki gelelim anneler gününe. Annesi olmayanlar için ne can acıtıcı ne kadar yaralıyıcı hiç düşündünüz mü? Kutlamayalım mı diyeceksiniz malesef bu güne inanmış bir anneniz varken bu hiç de kolay değil ancak ve ancak kendim evlatlarımı hiç böyle günler için empoze etmeye niyetim yok. Sebepsiz bir gün sebepsiz bir şekilde bana gelen bir çiçek "Anneler Günü" adı altında zorla dayatılmıs bir g...

  Sizde bizim gibi bugünü değerlendirmeye kalkanlardanmısınız? Bugünün en güzel yanlarından biride babamızın evde oluşudur tabiki bütün işçilerimiz için 1 günde olsa güneşin ailenin tadını çıkarmak olsa gerek.   1 Mayısların gerçek anlam ve önemi ülkemizde ki pravakotör gruplar ve zihinler sayesinde bilinçli bir şekilde yaşanıp anlam bulamasada ailemiz için tatil sayılan bu günün değerlendirilmesi önem arz eder:)   Yollara revan olduk güneşin, sıcağın ve bugün kapatılan yolların eziyetinin ziyadesiyle yaşandığı bir gün geçirdik. Anne ve Baba olarak zaman zaman bitap düşsekte oğlumuzun enerjisi açık havada tavan yaptı. Yorucu fakat keyifli bir gündü bizim için 1 Mayıs...

  Ey gidi yaz temizliği.. Gelirsin geldiğine sevinemeden bir telaş kaplar. Kışın nedense hiç rahatsız etmeyen camlardaki 5 parmak izi bile göz tırmalayıcı bir hal almıştır.   Evin hanımı dışardan gelen halı çırpma, cam silme tahriklerine daha fazla dayanamaz ve koyulur temizliğe:)) Bu hafta bizim evde bantlarla çevrili temizlik var kimse giremez. Zaten bundan önceside popo bezi operasyonundan ötürü halka kapalı idi. Yaz temizliği de oğlumun evdeki sercenişlerini isyana çevirdi. Yarın resmi tatil dolayısı ile 1 gün ara veriyorum. Popo operasyonuna gelince emin adımlarla ilerliyoruz. Hala tuvaletim var demiyor bizim oğlan Anneeee diye çığlık çığlığa oluyor:)) Bazen de bizim afacan öyle cümleler kuruyor ki gülsem mi ağlasam mı ikilemler içinde kalıyorum.   Kızgınlık anında senden nefret ediyorum anne deyişi var hem güldüren hem göz dolduran.. Çocuk o farkındayım biz bile günlük hayatta bu kadar kırıp, kırılıyorken o bunu söylemiş çok mu diyeceksiniz çok değil elbet o daha ...

  Evett evet sadece mutlu hafta sonları. Operasyonun 11.gününde kakamızı da iki kere tuvalate yaptığımıza, dışarı çıktığımızda bezli olmamıza rağmen bunu fırsat bilmemesine, sabah uykusundan tertemiz uyanmasına, altına çiş yapsada gece hemen uyanmasına göre biz büyük bir kısmını atlatmış sayılırız bu sürecin.    Ancak ve ancak hala tuvaletim var anne denmemesinden, evdeki 2 ortak-1 hususi tuvaleti işgalinden, tuvaleti olmasına rağmen tutmasını göze alırsak herşey bitmiş değil:) Velhasıl-ı Kelam bu süreci yaşamakta yada yaşayacak olan annelere şu dip notuda geçmeden edemiycem bizim oğluş 40 aylık. Kimilerine göre çok geç kalınmış, kimilerine göre doğru zamanlama. Bana sorarsınız 36 aydan sonrada başlayabilirmişiz aslında havaların ısınmasını beklemek gereksizmiş. Tek serzenişim bu olabilir.    Yoksa erkek çocuklarında en azından benim etrafımdaki erkek çocuklarında gözlemlediğim bir durum kız çocukları kadar kolay ve zahmetsiz atlatılmıyor bu süreç. Elbette zah...

  Merhabalar  ne zaman değişik bir başlıkla yazımı yayınlayacağım emin değilim açıkcası. Dün 23 Nisan dı ben ve oğlum bütün gün evdeydik. Bu duruma çok içerledim geçen sene her ne kadar hoşlanmasada törenleri izleyerek geçirmiştik.    Dünün acısını bugun kat kat çıkardık ve ben çok yorgun, oğlum hala park park diye bağırarak çıktı merdivenleri. Tabi birde işin içine belli aralıklar ile tuvalet krizlerimiz zaten bitap geçen gezmelerimizi iyice çıkılmaz bir hale soktu. Belli aralıklar ile dediğime bakmayın o lafın gelîşi elbette. Öyle bir aralık söz konusu bile değil. Aklıma her geldikçe, tuvaletin yolunu tuttuk yada şişelere sarıldık ancak dışarı çıkarken popo bezimizi bağlıyoruz. Aksi mümkün değil zira toplu taşıma araçlarındaki bakışları, akıl verecekleri hiçç ama hiçç çekemiycem. Zira bugün o kadar sinir oldum ki bir oyuncakcıda iki tane aynı oyuncağı eline alan oğlum vermemekte ısrar edince ve bu ısrar ağlamaklı bir şekilde çığlıkla bitince teyzelerden biri "sen ...

  Dile kolay koskocaman 9 gündür evimizde çiş, kaka kelimeleri hakim. Tuvalet ile yatıp, tuvalet ile güne başlıyoruz. Ne aşamadayız bir cümle ile ifade etmeye calıştm ; " anne tuvalete gitmeliyiz " diye bir naradan sonra salınıveriliyor çiş:))) Ben sıkı takipteysem altına yapma işlemi yaşanmıyor ama dün ve bugun gibi yoğun ve yorgun geçen bir günse malesef yaşanacak durumlar bunlar...   Hala büyük tuvaletimizi lazımlığa yapma taraftarı değiliz ama çiş olayı çözümleniyor ancak zamanımız var.   Sabah 9 dan beri yeni oturdum desem ve bu saatte birde mesai sonrası bir tepsi poğaça yaptım desem gülersiniz efendim çünkü bende kendime gülüyorum:)) Gülmek iyidir Allah ağlatmasın...

  Oğluma hamile kaldığımı öğrendiğim ilk gün iş çıkışı kalınca bir boş altın sarısı bir defter aldım. İlk heyacınımı yazarak ifade etmeye çalıştım. 3 senedir bazen her gün bazen aylar sonra ona olan sevgimi, ilklerini, o an içinde olduğum ruh halimle ilgili ipuçları vermeye çalıştım.   Bu blog tutma, hep aklımda olan bugune dek türlü denemeler yaptığım ancak kah şifreyi unuttuğum, kah sayfa adını unutmaktan ibaret:) Annelik sanırım hoyratlığımıza, boşvermişliğimize bir sahiplenme mekanizması işliyor. Herşeye tutkuyla, aşkla bağlı kalıyorsunuz ve sizi örnek alacak bir evlat yaptığınız her işte dikiş tutturmanızı sürekli anımsatıyor.   Gece yarısı yorgunum, sabah da erken başlayacak mesai ancak yazmadan uyumak istemedim. İleride aynı sıkıntıları yaşayacak annelere faydamız olsun aynı zamanda da Kerem Çağrı ile bugünleri hatırlayıp kahkaha bombasında patlamak istiyorum:)) Evet bizim oğlan seçimi ni alaturka tuvaletten yana kullandı ki her gidişimizde elimiz dolu dönüyoruz:...

  Bugun cumartesi ancak hiç dışarı çıkacak enerjim yoktu. Baba ve oğul dayanışmasına kapılıp kendimi vapurda buldum:) Gezmek yeni yerler keşfetmek yada oğlusun mutlulugu söz konusu ise saat 7' de yola revan olma kapasitesi olan bir aileyiz:))   Çok serin olmakla beraber öğleden sonraya kadar iç titreten bir soğuk hava hakimdi İstanbul'da..Mısır Çarşısı, Gülhane Parkı ve Fatih'te büryan kebapları ile meşhur Kadınlar Pazarı sokağında ki lezzet surağı Sur Kebapta son buldu günümüz. Eee senin oğlanın çiş kaka durumları nedir diyenler şimdi o konuya parmak basacaktım.   Lazımlık, adaptor, maşrafa derken bizim oğlan klasik tuvaleti tercih ettiğini bugun kanıtlamış oldu. Yapılan çişlerimizin hepsi tuvalete isabet etti çok şükür ancak ve ancak hala kendimiz söylemiyoruz ve günde 1 kere yaptığımız kakamızıda kesinlikle beze yapıyoruz. Yavaş ama emin adımlarla ilerlemeye çalışıyorum kimen azından sinir harbi dönemimiz biraz daha düzeldi. Bu arada tuvalete çişini yaptıktan sonra s...

  Bir gece daha sabaha ulaşmak üzere ancak ben hali hazırda asker vaziyetindeyim. Biraz değinmiştim dünyaya bugun yarın gelecek olan Emre Bebek için ikramlık kurabiyeleri hazırladım ve paketleme aşamasındayken birde baktım ki saat epeyce sabahı işaret eder olmuş. Hala uykumun olmaması ise aldığım enerji içeceklerine bağlıyorum:))   Nasıl geçti bugün?? Kerem Çağrının kakasını tutmasına inat, çişinide tutmaya başlayısı ve lazımlıkta otururken dahi yapmaması. Yeni yeni çözmeye çalışırken olay içinde olay yaşadık yani bugun. Birde tavsiye vericem diye kaş göz yaranşar varki sevgili Blogcu Anne Elif Hanım'ında "Annelik Her Zaman Toz Pembe Değil" adlı kitabında bu durumu çok güzel bir şekilde dile getirmiş. İyi güzel sağolun varolunda anneliği tartışmaya götürecek yorum ve insanlardan uzak durun:)    Klozette oturup kitaplarmı okumadık, oyuncaklarımı taşımadık yada tv karşısında lazımlığa oturumşlarımızı saymıyorum bile çok garip bir oğlan bizimkisi. Evimiz kapsama alanı...

  Bugun 4.günümüz. Bu günler daha baya uzayacak anlaşılan. Öyle hokus pokus halledilecek bir iş değilmiş.Yağmurlu günler geçti güneş biraz yüzünü gösterdi bizim oğlanın market sevdası başladı, neler alacağını gitmeden hesap edenlerden akıllı müşteri yani:)   Evet gündüz evde bezsiz dolaşmaya yeni yeni başladık zira evde kurutma makineside olsa onca çamaşır ilk günden gözümü korkuttu. Az önce okuduğum diyeceğim ama bu ara sürekli okur, diğer annelerden fikir alır haldeyim nasıl el elden üstünse akıl akıldan da üstün belki unuttuğum atladığım yada benim gibi kendi kendine yöntemler geliştiren birileri ile karşılaşma umudum var hala. Neyse okuduğuma göre alıştırma külodunda çocuk altını ıslatsa da bacakla temas olmadığı için çokda önemsemiyor bu durumu o yüzden direk külot ile teması algıladığından farkındalık daha çabuk gelişiyor.   Kaka ve çiş eylemleri iki farklı eğitim gerektiriyor adeta..Her biri için ayrı bir savaşıyoruz.Kakayı yaparken yanına yaklaştırm...

Bugun su gibi aktı geçti Kerem Çağrı'nın dün gece sabaha karşı 04.35 sularındaki muhabbetini saymazsak.. Anneeee diye bir ses saate baktım saat bilgim burdan:)) Çişi gelmiş beyzadenin tillahi yalan koca gün o kadar lafıma rağmen on küsür kat elbise değiştirdiğim çocuk söylemiş olamaz bunu.! Oturdu tabi beklediğim gibi icraat yok maksat yanımıza gelmek onla kalsada iyi uyumamak ve uyutmamak...   Zaten 01.00 de uyumus bir anne olarak aradan geçen uyumus olduğum saatlere şükürler olsun:)) Hiç altını ıslatmadı bugun oğlum çünkü izin vermedim ancak marjinal bir tavır takınarak herkesin yöntemi kendine deyip bezini bağladım ancak ona bez rahatlığını hiç yaşatmadım 4 te 4 hep yakaladık tuvaletini efendim:))   Nasıl olsa epeyce büyüdü bizim oğlan 2-3 güne hallederiz diyordum ancak dünkü sinir krizi nöbetlerim gösterdi ki daha askerliğim çok. Zaman zaman da eski düzenimizi özlemiyor değilim ne yalan söyliym. Yediğimden, içtiğimden ve izlediğimden bir şey anlamıyorum. Aklım fikrim çi...

  Merhaba  Kararlılıkla başladığımız "popo bezi bırakma operasyonu" ikinci gününde de kararlı bir şekilde devam ediyoruz:)) Yalnız bugun skor da veremiyorum tamamen oğluşun elinde ipler. Ben yanından ayrıldım o altına yaptı, ben ayrıldım o yaptı...  Böyle şekilde bir kere bile lazımlık, klozet, pet şişe ve en son bir grupta okuduğum maşrafa önerisi dahil olmak üzere denemediğim yöntem okumadığım kaynak kalmadı.Malum geçen sene bu çetrefelli yola girmeyişimin en büyük sebeplerinden biri yavrumun tam olarak konusamaması idi. Bülbül gibi şakıdığından bu kadar zor olacağını hem tahmin etmek ve buna rağmen kolay atlarımlarla avunmak yaman çelişki:)   Bugun moralim -0'ın altında dokunsanız ağlayacağım demeyeceğim, ağladım da bir demorilize olduk ama kolay toparlanırız evelallah:) tek dileğim uyumak. Çünkü yarın yine kaldığımız yerden devam edeceğiz.

 Merhaba  Bugun evimizde bir telaş bir telaş sormayın gitsin. Benim yoğunluğumdan ve balböceğimin lazımlık fobisi yüzünden ertelenen popo bezi çıkarma operasyonumuz başladı. Sabah bir telaş uyandım ve durumu izah ettim artık abi de olduğumuzdan direk klozet adaptoru ile başlayalım dedik ama yok oyun odası ile banyo arası riskli bir alan oluşturuyor. 1 sene önce alınan lazımlık oda içerisinde yerini aldı.            Lazımlığa oturmayan ve aynı anda korkan oğlum baktım ki kalkmak bilmiyor. İkna edip kaldırdık, yanından ayrılmamla altına kaçırması bir oldu. Şu an itibariyle skor 5-2:)) Tabi ki oğlus yeniyor. Öğlen uykusunu sorunsuz atlattık ama saat bu saat oldu büyük tuvaletten ses seda yok, benide bu korkutuyor ya:)   Öyle gündüz ayrı gece ayrı hesabı yapıp, oğluşunda kendiminde aklını karıştırmıycam bu gece de bizi zorlu bir süreç bekliyor. Herşeyden daha zormuş bu iş zaten namını çok duymuştum tecrübeli annelerden ama yoksa buda bir şe...